Kabristanda bir ağaç altına gömün,
Mezar taşıma “yalnız adam” yazılsın.
Ben yalnız yaşadım, yalnız ölümüm.
Mezarım da, en ücra köşeye kazılsın..
İyi niyetimin faturasını, ağır ödedim.
Bırakın, akrabalarıma kırgın öleyim.
Bende hakkı olanlar, gelsin söylesin.
Ya Rab! Borçlarımı ödeyip de öleyim.
Ama hiç pişman sanmayın yeğenler.
Ben ilk darbeyi, kardeşlerden yedim.
“Düşmanını anan da doğurur” derler,
Yeğenlere hasret nedir, çok iyi bilirim.
Hesabımız mahşere kalacak, maalesef,
Ben hakkımı helal etmeden gidiyorum.
2026
Kayıt Tarihi : 17.08.2026 12:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!