Ben susarsam, rüzgârın omzuna kalır bütün o ağır kelimeler,
bir kış akşamının yorgun nefesi gibi titrer koca şehir.
Dudaklarım kapanır belki ama içimde öyle bir gürültü kopar ki;
sen duymayasın, sen huzursuz olmayasın diye susar,
ama yine her zerremle sana doğru savrulurum.
Ben susarsam, göğsümün içinde hapsolmuş o her söz
gelir, duvarlara çarpar; kendine bir çıkış bulamaz...
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta