Geceler bağrımı, dağladı yaman
Aşkın ateşinde, kavruldu bu can
Yârimden yadigâr, kaldı bir figân
Kor ateş içinde, yanan ben oldum.
Gülşende bülbüller, sustular bir bir
Hazân vurdu dala, soldu gonca gül
Mecnun misâli hep, dolaştım çöl çöl
Aşkın çilesine, kurban ben oldum.
Sabrın kadehini, içtim kan diye
Yâr beni terk etti, düştüm mâziye
Yazıldı kaderim, elem dâhiye
Ömrün son deminde, viran ben oldum.
Gönül defterime, düştü ah u zâr
Bitmedi sinemde, bu derin efkâr
Kul Ortak söyler ki, yoktur intizâr
Hasretin elinde, perişan oldum.
Nakarat
Feleğin çarkına, kaptırdım başı
Gözlerimden aktı, hicranın yaşı
Gam yükü altında, büküldü kaşı
Bahtı kara bir divâne ben oldum.
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 14.06.2026 13:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!