Kibirlenme zâr-ü nâçâr, aciz bir kulsun
Dünyaya aldanma yoktur yerin yurdun
Hiç düşündün mü ne olacak senin sonun?
Tamah etme ey gafil, azığın Hakk olsun
Ateşin narına atıp, ben'liği yakmak gerek
Kör olan gözlerdeki perdeyi açmak gerek
Rahmet denizlerine dalıp yüzmek gerek
Ben'likten çıkıp Hiç'liğe ulaşmak gerek
Nefsi öldürüp yokluğu ziynet etmek gerek
Yokluk gülistanında kendinden geçmek gerek
Çölde susuz kalıp aşk badesinden içmek gerek
Maşuğun aşığı olup, sermest olmak gerek
Kalbinde körlük olanlar görmez bu hali
Kadehteki şarapta bulur ancak teselli
Dünya varlığına aldanmış ahmak misali
Gündüz gibi şulelenmeye yoktur mecali
Kayıt Tarihi : 26.05.2026 10:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
''Sen çıkınca aradan, kalır seni Yaradan''...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!