Ben Koşamadım Baba… Mahalle aralarında büyüyen çocukların bir sesi vardır…
Top peşinde koşarken çıkan o neşeli gürültü…
Düşe kalka öğrenilen hayat…
Ama herkes o sesi duyarak büyümez.
Ben koşamadım baba…
Onlar sokakta ter dökerken, ben pencerenin arkasında büyüdüm.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta