Ben; Afrika’da açlıktan ağlayan bir çocuğum,
Ben; Emperyalistlere zehir zemberek ağuyum,
Ben; Yaradan'ın yolunda olmaya çalışanım,
Ben; Derde, kedere, neşeye, kadere alışanım,
Ben; Dosta doğru taşıp, köpüren nehirim,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




kaleminiz daim olsun :)
süperdi :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta