Ben, kendim:
Doğduğumuz anda ölmeye başlıyoruz aslın da, yaşamın anlamı neydi diye düşünmeye başladığımızda:
Peki, nedir sözcüklere imgelerle anlam yükleyerek şiiri güçlü kılan sır? Gerçekle yüzleşmek mi, yoksa gerçeği algılayarak ondan kaçışlarımız mı?
Yoksa gerçeklerimiz ve insanlığın gelişimi doğrultusunda yaşamı algılayarak dünyayı değiştirme isteğimizden mi kaynaklanmaktadır?
Evren zaman ve mekân kavramlarının yittiği yerde şairin kendini bulma çabasında sözcüklerin kavram karışıklığı içerisinde kendini bulma ve tamlama anlayışından mı kaynaklanmaktadır?
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta