Ben kalmalıyım belki Şiiri - Muhsin Yener

Bütün şarkıların sustuğu gün gitmelisin
bir tren garında unutulmuş valiz gibi
sessiz, ağır
ve biraz yağmur kokarak…

Çünkü bazı ayrılıklar
bağırmaz insanın yüzüne,
bir pencerenin buğusunda yavaşça silinir.

Sen gitmelisin o gün;
kuşların bile alçaktan uçtuğu,
çayın soğuduğu,
akşamın omzuna erken çöktüğü vakitlerde.

Ben kalmalıyım belki,
bir sokak lambasının altında
cebindeki son sigara gibi tükenerek.

Ve şehir anlamalı sonunda:
bir insan gidince değil,
onu anlatan bütün şarkılar sustuğunda
başlar gerçek yalnızlık.