İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
NE GÜZEL ANLATMIŞSINIZ AŞKA VEFASIZ İSTANBULU.KİMBİLİR KAÇ BAHARI UNUTTU.KAÇ ÖMRÜ GÖMDÜ YAMAÇLARINA.
HEP ALAN OLDU ISTANBUL.....DİKKAT ET KARDEŞİM....
BAŞARILAR DİLERİM...BAŞLIKSIZ ŞİİRLERE.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta