Karanlığın en koyu olduğu vakitlerdeyim
Ne gözlerim aynı bakıyor dışarıya, ne de sözlerim gülüyor eskisi gibi
Ne bir his var, ne bir duygu, ne bir öğüt içimde
Bir nefes alamayan ben varım, bir de sığındığım dizelerim
Halüsinasyonlarımın durmadığı günlerdeyim
Aynadaki ben değilim, canavar o, ben değilim
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta