Karanlığın en koyu olduğu vakitlerdeyim
Ne gözlerim aynı bakıyor dışarıya, ne de sözlerim gülüyor eskisi gibi
Ne bir his var, ne bir duygu, ne bir öğüt içimde
Bir nefes alamayan ben varım, bir de sığındığım dizelerim
Halüsinasyonlarımın durmadığı günlerdeyim
Aynadaki ben değilim, canavar o, ben değilim
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta