Ben kıblemi seninle şaşırdım; gelirken mutluluktan, giderken çaresizlikten.
Sen İbrahim değilsin; beni kendine adak etmek için kurban vermeye. Ben de İsmail değildim; Allah sana meleklerin aracılığıyla bir koç göndersin, beni kurtarmaya.
Ey bütün Firavunlardan daha zalim olan, ne istedin benden?
Meryem kadar günahsız olsan da ben, kucağındaki İsa'dan daha masumdum... Senden sevgiden başka bir şey istemedim.
Sen, Hristiyanlar gibi onu da vermedin.
Sonra, "Yüreğime merhamet et." dedim. Yahudi değildin; onlar gibi merhamet etmeyi de beceremedin.
Yazdıklarımı sadece okudun. Hâlbuki ilk emir "Oku!"ydu. Onu da Müslümanlar gibi okuyup anlamadın...
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta