Belgin Erturk Şiirleri - Şair Belgin Erturk

.
.
.
.
gece aralığı bir hafıza kaybı
dokunup ense köküne

.
.
.
binlerce katar toprak giyiniyorum her gece
kanaya kanaya öperken dikenlerini
bölük pörçük türküler ayarlıyorum bu törene

ben halen bakışınla kilitlediğin yerdeyim
düş dökümü yalnızlığımla
rezil rüsva gecelerde
ensemden süzülür adın

…gül
ürpertiyle

yak mezar taşını
ölü sevinçleri sök teninden

-çekip gittin-
oysa hikayenin en basit bölümüydü bu
kızgınlıkla
hükmetmek aşka

-beni sorarmışsın

.
.
.
.
//analar siz de suçlusunuz masum çocuklar getirdiniz dünyaya//

.
.
.
.
.I.

.
.
.
.
sen bakan tarafıyla konuşurdum gözlerimin
kirpiklerime saklanan ıssızlıkla

.
.
.
.
kirpikleri
hüzün işlemeli zemheriler yakan çocuk

.
.
.
telaşlanma gel
baştan aşağı döküleyim ihtiyar göğsüne
dudağında çatlaklar olsun adım