Bir sandal gibi bağlıyım kıyıya,
Ne açılıyorum ne batıyorum.
Zaman, dalga dalga vuruyor içime,
Ama ben hâlâ seni bekliyorum.
Bir saat var duvarda,
Tik takları değil,
Senin adımlarını sayıyor.
Her saniye, bir ihtimal gibi
Asılı kalıyor gözlerimde.
Pencerede bir perde kıpırdıyor,
Belki sen geldin diye,
Ama rüzgâr sadece oyun oynuyor benimle.
Bekleyiş, bazen kandırılmak demek,
Ama yine de güzel.
Bir çay demliyorum,
İkinci bardağı hep sana.
Gelmedin.
Ama o bardak hep dolu kaldı,
Çünkü umut, boş bardakta değil
Dolu olanı saklamaktadır.
Ahmet Nejat Alperen
Kayıt Tarihi : 21.9.2025 12:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!