Bekleyen Saat Şiiri - Necip Emrah Aşıkoğlu

Duvarımdaki saat işlemiyor artık,
Belki de akrep yelkovana küstü,
Yelkovan geceye...
Gece sabaha

Her tık sesinde,
Adın geçiyor aklımdan.
Gözlerim puslu pencerede
Yolunu gözlüyor hâlâ.

Çalışsa ömrüm eksilecek sanki,
Dursa, seni beklemek hiç bitmeyecek.
Bir gün dönersin diye
Pencereme güneşi bile yavaş çağırıyorum.

En ağır yük,
Özlemek değil;
Umutla beklemektir.
Bırak saat bozuk kalsın...

Zaman yürüsün istemiyorum.
Çünkü kalbim,
Senin gittiğin anda durdu;
Şimdi sadece seni bekliyormuş gibi atıyor.
Tik tak tik tak...