Yorgun anların devşirme hisleri.
Başımın üstünde dolanır hülyaları.
Gizemli alevler, dağılan nar tanesi gibi.
Bin hasretin kıyısı da vuslat uzakta.
Azgınlar bilmez gönlün şehvetini.
Gönlü olmayan, ancak yapraksız ağaç.
Dal vermez, bilmez tomurcuğun kıymetini.
Kökünden koparır devrilirse devrilsin ağaç.
Hasretin kulağı takvimde yol bekler.
Bakarken gözü dışarda kendini göremez.
Denizin gökyüzünün gülüşünde gizlenir.
Baka kalır dalgaların ardına.
Nafiledir ama haber bekler rüzgârdan.
Kenan Gezici 23/03/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 23.03.2026 22:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!