sancılı bir bekleyişe öykünür
içimin dar sokakları…
akşamları
köşegen bir hüznün etekleri çöker
vişne çürüğü evimin avlusuna
kapı tokmağıma ise yalnızlık…
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




köşegen bir hüznün etekleri çöker
vişne çürüğü evimin avlusuna /
geçtiğim merdivenlerden
her gün bir basamak çöker
her gün bir iz silinir
oysa iğde çiçeklerine tembihlemiştim
geçmişin seceresini sıkı tutun
silinmesin hiçbir iz…
kim dinler beni
iğde ağaçları da vefasız/
.........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta