Hayatın gölgesi üstüme düşerken azar azar,
İçimden birşey gelmiyor, artık benden bu kadar.
Ne bekledim, ne de beklerim bir faslı bahar,
Zaten hayattan bi beklentim olsa ne yazar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




hiç iyi olmamış..
Çok güzel,kutlarım sizi Gülcihan hanım kısa fakat etkileyici.
saygılar...
Sadece bir dörtlükle dolu dolu duygular ancak bu kadar anlatılabilinir.
Tebrikler.
Yüreğine sağlık.
Sema Figen Akdoğan
:)
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta