Bekir Yavuz Şiirleri - Şair Bekir Yavuz

Seni tanıdığım zaman,
Bir başkaydı gözlerinde bahar,
Bir başka esmişti o an bile rüzgâr,
Güven doluyduk hayata,
Âşıktık,
Sen bana,

(BERRİN)

Bakışlarındaki derin manalar,
Ebediyen beni mutlu kılıyor,
Rüyalarımdaki o güzelliğin,
Renkten renge giren güle benziyor,

Yıllardır gülmedi yaşlı gözlerim,
Bir kere güldür ne olur Allah’ım,
Mutluluk yaşamak benimde hakkım,
Sunuver gönlüme kalsın Allah’ım.

Yetmez mi çektiğim onca çileler,

Soruyorum vatandaşlar,
İyi günler gören var mı?
Çalışırken son gücünle,
Alın terini silen var mı?

Günden güne zam geliyor,

VEDA GECESİNE YAZDIKLARIM

57/2 tertip arkadaşlarım için düzenlediğimiz
Veda gecesine yazdığım karşılıklı sesleniş.

(GİRİŞ)

Yaşanılmış geçmiş her ne kadar gerçek olsa da,
Yaşanılan mazi bir hayalden farksızdır.

Bekir Yavuz
28.Kasım.1980.Cuma.
Tuzla-içmeler. İstanbul

Yaşadığın hayatın iç yüzünü tanı,
Korkmadan ara işçi hakkını,
Bayramda keserler yemek paranı,
Bizimde sendikalı olmamız gerek.

Devlet tanımış işçi hakkını,

Sen benim her şeyim can yoldaşımsın,
Çocuklarıma ana hayat bağımsın,
Yaşama umudum kalp atışımsın,
Sen benim sevdalım ve kadınımsın.

Seninle paylaştım nice dertleri,

Çılgın düşünceyle çıkıp karşına,
Çocukça bir şeyler yapabilirim,
Bir deli rüzgârsın estin kalbime,
Ben senin başına tatlı belayım.

Zamansız esen bir sevda yelisin,

Gönlümde taht kurmuş bir melektin sen,
Değerin bilmedim bilemedim ben,
Affedip bir kere sevgilim desen,
Yeniden yaşasak aşkı ne olur.

Hani ayrılırken ne söz vermiştik,