Bekir Özcan Şiirleri - Şair Bekir Özcan

Yoğrulmuştur hamuru sevgiyle
Olmuştur Peygamberlere anne
Aşkı şefkati dolu kalbinde
Nice erler yetiştirdi nesle
İşte kadın; tadıdır hayatın...

Korku ve heyecanla Kâbe önünde
Boynu bükük mahcubiyet içinde
Bir suçlu ve günahkâr halimle
Süklüm püklüm durdum el pençe

Bütün günahlarım geldi gözüm önüne

Allah’u-ekber! Allah’u-ekber! Diye
Okundu ezan, fecir vaktinde Kabe'de
Yayıldı semaya şafak sessizliğinde
Güneş sistemleri dinledi huşu içinde
Kâinat pür dikkat büründü sessizliğe

İşte bak bu gün oldu on altı oruç
Tut orucu ki maddi ve manevi uç
Mağfirete doğru şöyle bir huruç
Tutmamak ise Ah! En büyük suç

On altı oldu bu gün Şehri Ramazan

Barla’nın dağlarında gezerken bir gün
Yağar yağmur gök gürler gümbür, gümbür

Üstad, yağmurdan sırılsıklam ıslanmış
Yırtılmış lastik ayakkabısını eline almış

Yirmi beş Haziran, bin dokuz yüz on sekizde
Bediüzzaman dönmüştür, artık memleketine

Davet etti, Harbiye nâzır-ı Enver Paşa, üstadı
Mütevazı merasimle takılır harp madalyası

Hayyam'a cevap, davet ise tevhide
Hüner ‘sanattır’ Edebiyat’ta, şiir’de;
Eseri görüp de, tanımazsa sahibini
Ayrılmıştır ona yer, akıl hastanesinde

Bekir Özcan

Ramazan’ın sonuna eriştik Elhamdülillah
Huzur ve huşu ile tuttuk orucu Maşallah
Yapılan hayır hasenatı kabul eylesin Allah
Kavuşuruz sağlık sıhhatle tekraren İnşallah

Şükür Allah’a, yetiştik Ramazan’ın sonuna

On yedi oruç oldu bu gün
Geçen zaman sanki dün
Şeytanlar birbirine küskün
Müminler ibadete düşkün

Ramazan bu gün bak on yedi

Ramazanın on sekizi
Kandırdık nefsimizi
Oruç Nurlandırdı bizi
Nura davet ediyoruz sizi

Ramazan oldu on sekiz