Behçet Necatigil Şiirleri - Şair Behçet ...

Benim şiirlerde çizdiğim resim
Sen miydin hiç görmemiş gibiyim
Bu pastel renkler bu siyah fon
Aslında var mıydı hiç bilmiyorum

O evler bu kadar geri planda mıydı

(Sana bu yaradan ölüm yoktur,)

Sana bu yaradan ölüm yoktur,
Anan sütü, çiçekler merhemdir sana!
Bir doktor sizi falanca hastalıktan
Yatırıp tedavi etmek ister

Bitkinim, bitkinsin
Saçlar ağarır ümitlerle beraber
İnsanın evi olması
Büyülenmiş gibisin.

Satırlarda soldu yüzün

Bir lobut sallıyor boşluğa kendini
Egzersiz.
Kırlarında kargaşanın
Yaban beygiri eyersiz.

Kıyım kum

Parkın kuytularında
Çekilip kabuğuna
Yatışsın gürültü
Bekler kaplumbağa
Al benden de o kadar.

(Cevdet Kudret, Karagöz,
cilt II, 1969,
129’da, not :)

Meddah İsmet
1851 - 1914

Şehre çöken karanlık
Sokakta bir adam gördü.
Kattı adamı önüne
Evine götürdü.

Adam dinlendi biraz,

Yaşamak azaptır çok zaman,
Dualara açıldı ağız.
Tükendi dizlerde derman
Akşamı bulamayacağız.

Sürülerini götürdü Beniisrail

Çoklarından düşüyor da bunca
Görmüyor gelip geçenler
Eğilip alıyorum
Solgun bir gül oluyor dokununca.
Ya büyük şehirlerin birinde
Geziniyor kalabalık duraklarda

Ürperen sokakları süpüren tipide
Yürürken hızlı
Şimdi değil sonra
Vurur yüzünüze aralık kapımdan
Bir garip yaz sıcaklığı.