Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Yirmi dört ritimle donanmış nâme
Gayrini ihtiyaç kılmaz sanırım
Ecnebi müziği bize ikâme
Edilip yerini almaz sanırım.

Tepinir yeryüzü bağırır feza

Geçerken dünyaya uğradım bir an
Dünyanın dertleri yakmış insanı
Dönmeyi istemez azıcık duran
Ölümün korkusu yıkmış insanı.

Demek ki bizleri gönderen kudret

Mozartı dinlemiş medeni olmuş
Kulağa küpeyi takmış arkadaş
Kadınsal hislerin nedeni olmuş
Gözüne sürmeyi çekmiş arkadaş.

Ne desek boşuna hata insanın

İstikbal büyükçe sanki bir kabir
Ölümü bekleyip dururuz hergün
Alarak götürür herkesi bir-bir
Cenaze sırtlarda yürürüz hergün.

Acaba bu halden korkmak mı gerek

İki söz söyle de insanı kazan
Tebessüm ettiren diller bizimdir
İlahi sevdadan ihsanı kazan
Gönlüne renk veren güller bizimdir.

Bitmezmiş garibin gözünün yaşı

Mâlum ya; “su uyur düşman uyumaz”,
Demişler haksözdür, uymamız gerek
Zalimler zulmeder, buna doyamaz,
Tedbiri bir görev saymamız gerek.

Nifakla iş görür, bu hal kökleşir

Yanılmış da sahiplenmiş bu hanı
Yanlış tavır takınmıştır duygular
Kalp atarken soluyup da cihanı
Vuruşundan yakınmıştır duygular.

Ne hikmetse görünmeyen bir yerden

Pazarda harçedip üç beş kuruşu
Tezgahâ çürük mal dizilsin de gör
Paranın üstünü bekler duruşu
Dalarsan hesabın dürülsün de gör.

Bu küçük bir örnek sosyal hayata

Bakırdan ufukta soluk bir tepe
Teveccüh göstersen nura dönersin
Giderken yokuşu çık tepe-tepe
O sonsuz merakla kâra dönersin.

İnsanda meraktır ilmin hocası

Günlerden bir gün amma, unutmuşum nedense
Zaten gün mü gördük biz, bizden değil gidense,
Ağırdı hayatımız, kapıştık karakucak;
Hayat vurdu kündeyi çekti bir de el ense,
Yuvamızdan ayrıldık, dolaştık köşe bucak;
Gönüldeki fırtına; belki bir gün duracak.