Deprem, kâbusa uyanan geceler
Korku nöbeti geçiren heceler
Kıyama kalk ey gönül; sabır iste;
Bir çığ gibi koptu bizden niceler
Deprem, iki hece!
DERDİ DEVASI TAŞIR
İnsan denen muamma; sır denen bilmecede
Kökü iffet ağacı; kurdu, meyvesi taşır.
Zaman mekana duvak, takva nurlu gecede
DERYALARA KARIŞTIM
Damla oldum, deryalara karıştım
Gonca oldum, baharlara eriştim
Yürek oldum, sevdalarla yarıştım
Barıştığım gün, “bayramlar” merhaba
DİLAVER CEBECİ’Yİ ANMAK…
Bedrettin KELEŞTİMUR
29 Mayıs 2008 yılında aramızdan ayrılan, “Türkiye’m” şiirinin yazarı usta kalem, Şair, Yazar ve mütefekkir, ehli hal insanı Dilaver Cebeci’yi rahmetle anıyoruz…
Bu vesileyle, Şair, Yazar ve Akademisyen Dilaver Cebeci’nin 1973- Ankara baskılı,
“Hun Aşkı” kitabını bir daha okuyorum…
Bu eserde, ‘yiğitlik ve güzellik’ adına ne varsa görebilirsiniz…
DİYARBAKIR’DA ZAMAN
Bir yorgun günü avuçlamışken
Ellerim, göğsüme dayanır!
Grup düşüncelerine dalıp giderken
Aklım, kim bilir hangi suale bulanır!
DOĞDUĞUM ŞEHİR
Doğduğum şehir, yüreğimde hep sen
Zamana kürek çeken kimsesizim…
Gözlerin ilk ışıklarında, ufkun;
Ufkuna baktıkça, adımlar büyür
DOMANİÇ YAYLASINDAN…
Eski dünya, huzuru çimlendirmekte
Yenidünya, mazlumu çiğnettirmekte
Domaniç yaylasından Dalmaçya kıyısına
DOSTA GİDELİM
Dost istersen, ‘toprak gibi mütevazı..’
Peygamber sıfatı, ‘Halil makamı..’
Sırra kadim, ‘gül kokulu avazı..’
Sıddıklar yolunda, dosta gidelim..
DUA MI BIRAKTIM
Halep’de, gözyaşımı;
Kerkük’de, gönlümü bıraktım!
Fırat Vadisinde, “hüznümü…”
Harput’a, “dua mı bıraktım…”
DÜŞLERDE SAKLI
(şehitlerimize ithaftır)
Bedrettin KELEŞTİMUR
Her güne tatlı düşle uyanırım
Gönül mektupları düşlerde saklı
Bir büyük ideale uyanırım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!