Bedir Kuş Şiirleri - Şair Bedir Kuş

Diyarı ecdadın evladı civan-ı merttir
Hainlik bilmez. Fakat Sen de hıyanet etme.

Ömrünün son deminde terk-i vatan eyledin
Hesabını iyi yap, ama yanlış hesap etme

Dilemesen de dünya defterin dürülecek
Yaptıklarının hesabı bir bir görülecek.
Peki bu kadar alem-i ibret var iken;
Aldatan nefsine ne zaman dur denilecek?

Gönlünü kaptırmışsın bir kere para-pula

Dünya hayatı ne çabuk ta gelir geçer
Kimi hak yolu, kimi de batılı seçer,
Emri hak vaki olunca hanelerde yas
Ve sonrası malum; taksim edilir miras.

Mal-mülk, servet uğruna,başlar kanlı savaş,

Kürtlük ve Türklük kavgasıyla eğer yersek birbirimizi,
Billahi ne ölümüzü bırakırlar, ne de dirimizi.
Vatansız yaşamak imtihanların belki de en ağırı,
Uyanın ey kardeşler! Uyanın artık, sizedir bu çağrı.
Kini, nefreti gömünüz toprağın derinliklerine,
Sevgi, kardeşlik işlesin yüreklerine, iliklerine.

SECCADEM
Hakkın divanındayım, secde üstüne secde
Ki, miraca yükselince ruhum gelir vecde
Gözlerimden süzülünce damla damla yaşlar,
Kalbim huzur bulur, seccademin üzerinde.

Fani dünyadan asude-i hayat ister gönül,
Dar-ı bekaya göç edenleri git kabirde bul.
İki arşın uzunluğu ve bir kulaçta tavan,
Ki, ebede yolculuğun son yeridir bu mekân.

Kur’andan nemalandık,
özünü, hakikatini anlamak istemedik.
Verilen emri yapmamak için
muhtelif mazeretlere sığındık.
Emrin ayan-beyan olmasına rağmen
çıkarımıza uygun bahaneler bulduk.

Adam gibi adama feda ederim canımı
Nankörse eğer; veremem bir damlacık kanımı

Şunu iyi bilsinler; asla kalp edilmez esir,
Ona ancak; sevgi, şefkat,merhamet eder tesir.

İlk atamız Adem ve anamız Havva
Hüzünlü bir şekilde gönderildiler dünyaya
Bir anlık gaflet patlamıştı pahalıya
Bin pişman olmuştu uyunca nefsine
Pişmanlığı yaşadı son nefesine dek
Bitmeyen çile, arttıkça artan ıstırap

ADEMOĞLU ADEMİZ
İnsanım diyen insanoğlu insanlarız biz
Farklı farklı olsa da rengimiz, kavmimiz
Adem ile Havva’dan olma asli künyemiz
İlk nebi Adem, son nebiyse Muhammedimiz