Bedesten Şiiri - Hatice Ak

onca yıllık yaşanmışlığın tortusunu silmek kolay olmasa da
tuttum bir ucundan, başladım ince eleyip sık dokumaya.
mutluluk veren ne varsa topladım etrafıma;
acı ve kederlerimi paratoner gibi uzaklaştırsınlar diye.

önce ağaçlardan başladım ekip çoğaltmaya,
arılarla ahbap oldum sonra; su kaynağı da olmalıydı...
şırıl şırıl akacak, kavaklarla şarkılar besteleyecek,
ay ışığıyla koyun koyuna sabahlayacak bir dere.
dere boyunca sazlıklar, içinde cıvıldaşan kuşlar;
aşk sana benzermiş anemon çiçeğim meğer.

hayat bulmak için hep seni aramışım bugüne kadar,
hissediyorum; çok yaklaştım, yakınındayım biliyorum.
erguvanlar açmış, karağanlar pürneşe,
mersin ağaçları sevgiyle uzatmış ellerini güneşe.

nihayet aradığım aşkı buldum gökyüzündeki ayda;
yıldızda ve yeryüzünde, toprakta, doğada.
bedesten oldu yüreğim;
yarısı yanmış zeytin ağacında
yeşeren filiz gibiyim inatla.

22 Kasım 2021 - haticeak