Onlara herşeyi versende
Birgün uçup gidiyorlar.
Pamukların içinde saklasanda
Dışarıyı merak ediyorlar.
Aslında dünya, ne onların hayal ettiği gibi tozpembe,
Ne de benim gördüğüm gibi iniş, yokuş, engebe.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Umarım ortasını bulurlar
Fazla yorulmadan yol alırlar,
Nasıl olsa ben hep aynı yerden seyrederim
Tüm taşları hissettirmeden önlerinden çekerim.
Mükemmel bir ifade kutluyorum.
İnsanın okurken gözleri doluyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta