Minicik, zeytin gözlü bir bebektin
Seni kucağıma verdiklerinde
Göğsüme başını koyup
Orada uyudun senelerce.
Büyüyüp çevreyi merak ettin
Sonra serpildin yavaş yavaş
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Kaderimiz bu biz ana babamızı bırakmadık mı?
Çaresi yok alışacağız,
Eeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!
Analarımız canımız bizim.
fakat gerektiği kadar kıymet verebildik mi acaba diye düşünüyorum.
TEBRİK ediyorum Canan Hanım.
Selam ve dua ile.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta