Bazen seni öyle özlüyorum ki,

Bazen seni öyle özlüyorum ki,
Denizin kabarması gibi içim taşarak büyüyor.
Dalgalar kıyıya nasıl usanmadan vurursa,
Adın da kalbime öyle dönüp duruyor.

Gece sessizleşse de dinmiyor içimde sesin,
Bir rüzgâr değil bu; içimi yerinden söken hasretin.
Gökyüzü geniş, yollar uzun, zaman geçiyor ama,
Bazı özlemler saatle değil, kalple ölçülüyor.

Ve ben seni, denizin kendine döndüğü gibi özlüyorum.