17 yaşındasın, sevgilim
küçücüksün daha, önünde upuzun yıllar var
ve şimdiden canını çok yakmışlar
hemen büyütmeye çalışmış gibi
onlarca taş bırakmış gibi hayat omuzlarına
gösteriyor hayat artık pençelerini yavaştan
daha gelmeden sana yoruldum on yedi yaşım
aldım hevesimi şimdiden yaşamaktan, aşktan
her nefesimde bitiyorum anla on yedi yaşım
sorular soruluyor hep, cevapları hep meçhul
tüm yolları
seninle karşılaşmak için geçmişim sanki
bir saat gibi kurmuşlar hayatımı
seni gördüğüm an akmaya başlamış zaman
en uzak en alakasız şeyler sana çıkıyor sanki
bir şarkı dinlemişim küçükken
ölsem de seveceğim seni
hem de hiç sevmediğim gibi
kim demiş ölüler sevemez diye
ben seni severken ölmem ki
bilmesen de seveceğim seni
haydi gel şimdi
yazıların arkasına saklanalım
kimsenin okumayacağı şiirlerde yaşayalım
dünyadan uzaklaşalım şimdi, hayallere dalalım
hayallerde olalım
gömleği siyah, içinde kendisi beyaz
her gördüğümde içimi yakan bir ayaz
gözleri sıcacık geçen biz yaz
bitireceğim burada
ne söylesem az
I
bu yalan dünyanın telaşında
unuttuğum çocukluğum
özledim senin zamanını
özlediim seninle gökyüzüne bakmayı
büyümek kapısının ardında bıraktığım
ateş olsaydım; seni yakmamak için okyanusları donduracak kadar soğuturdum kendimi,
sen hala birkaç yalana inanmaya devam et
artıktık saçlarımızı okşayan
eller olacak elbet
elimizden tutan
eller olacak elbet
her gece sarıldığımız
ölü bir şairin yeni bir şiirini beklemek gibi
seni beklemek, umudunu kaybetmek gibi
bir gece vakti bir mezarlıkta yalnızlığa sövmek
insanı en aptal hissettiren duygular gibi
ve seni sevmek, ateşlerde yürümek gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!