Gürültüsü bitti
kalabalıkların!
Çekildi sular,
Ve duruldu o coşkun
şelale.
Şimdi sükutun
sığındığı o kuytu
gölgede,
Ne bir ses var
dışardan, ne bir
kimse.
Gözlerin dalgasında
Denize düşen ayın
şavkı;
Aydınlığı
Çarmıha gerilen
umutlara!
Dünyanın bu uzak,
yalan çarkında.
Yönü
Bildiğim liman,
Yüreğin kıyısı
Hasretliği derin...✍️
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 00:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!