Barışalım Hemen Şiiri - Kasım Kobakçı

Yakuttan biçilmez giysi, yorulma durmadan,
Tükeniyor nefesin, uçup yitiyor çabaların,
Yar istemezse şayet, gülle bezensin tenin,
Bükülür kanatların, hüzne bürünür ahvalin.
*
Yoğurur destanlarımızı, avazımızı, ruhumuzu bastığımız zemin,
Bir takımımız dağ kasabasındaki çadırda,
Zümremiz deniz kenarındaki yalıda,
Nicemiz, nefes alır obanın tenhasında.
*
Hırçın feryadımda alevleri sarıyor fırtınalar,
Yoldaşım bulunmaz şahsıma, fırtınadan gayrı,
Hangi yönden esip, hangi yöne savrulurlar, şu hudutsuz girdabın macerasında,
Mevcut bulunmaları mühimdir, ne şekilde yaratıldıkları ehemmiyetsiz.
*
Nice hüsran yüklenmiş omuzlarıma,
Şahıslarda tutuklu alacaklarım,
Hesaplaşalım ücra köşelerde,
Sürdürmeyelim ömür süresince.
*
Geçiyor saniyeler, durdurmak imkansız,
Kırgınlıklar çürütür içimizi yavaşça,
Affetmek şifadır kanayan yaralara,
Gülümseyelim yarınlara, kin tutmadan.
*
Mezarlar beklerken fani bedenleri,
Kavgalar manasız, inatlar lüzumsuz,
Tut ellerimden, aydınlansın karanlık,
Barışalım hemen, küs durmadan ebediyen.