KENDİME VEDA EDİYORUM
Bir aynaya baktım ve yüzüm tanınmaz olmuş,
Gözlerimde bir şehir sessizce yorulmuş.
İçimde kırık düşlerim çırpınırken,
Bugün ilk kez kendime yabancı olmuşum.
KENDİMİ TANIMAZ OLDUM
Kendimi tanımaz oldum aynalara bakarken,
Bir yabancı göz süzülür içimden usulca.
Sesim bile değişmiş, adımı anarken,
Kim bu diye sorarım kendi kendime.
KİM KALDI KARDEŞ?
Kim kaldı kardeş bu yalan dünyada,
Sözünde duran kaç kişi var hayatımız da?
Dostluk dediğin menfaate dönünce,
Gönül kaldı yine sessiz duada.
KIŞ ÇİÇEKLERİ GİBİYİM
Hiç ağlamadım, mutsuzum sadece,
Gözlerimde ki kan, dolar böyle, her gece,
Kış çiçekleri gibiyim,
Hiç yazı yaşayamadım.
KIRIK KALPLER
Kırık bir aynayım ben,
Paramparça olmuşum,
Her bir parçamda ayrı bir yüz,
Ayrı bir hüzün taşırım.
KIRILMA KALBİM
Sorma kalbim, yargılama,
Kibir yapma kalbim, sızlanma,
Ağlama kalbim, yorulma,
İncil me kalbim, kırılma,
KIZ ÇOCUKLARININ KURTULUŞU
Kız çocuklarını,
Canlı canlı, toprağın altına gömüyorlardı,
Yada kadın tüccarlarına satıyorlardı,
Herhangi bir adamın, cariyesi oluyorlardı.
KORKULARINLA YÜZLEŞ
Yakışıklı adam, ormanın içinde gezerken,
Çok korkunç, sesler duymaya başlamıştı,
Kalbi yerinden fırlayacakmış gibi atarken,
Ormanın derinliklerine doğru, ilerlemeye devam etti,
KÖYLÜ GÜZELİ
Bu kadehimi, senin şerefine kaldırıyorum köylü güzeli,
Köyden çıkıp geldiğinde, koca İstanbul'a,
Bir lokmalık edeceklerdi seni,
Ben bulup, sahip çıkmasaydım sana,
KRAL GERİ DÖNDÜ
Gözlerin okyanus, ben içinde yelkenli,
Kaybolmuşum dalgalarda, sensiz bir hiçim ben.
Rüzgarın fısıltısı kulağımda, adını söylüyor,
Seni arıyorum her yerde, kalbim seninle atıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!