9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Mızrabın ucunda, titreyen teller,
Yayıldı odaya, garip bir ahenk,
Sanki konuşurdu, o susan diller,
Boyandı duygular, türlüsü bin renk.
*
Daldı bakışların, dumanlı ise,
Düştü yorgun başın, göğsüme birden,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta