Balık ağları. Şiiri - Fehmi Tazegül

Benim memleketin geldi baharı.
Babama anama ben çok yanarım.
Kalkmış bizim dağın dumanı karı.
Bağında bülbüllere güle ağlarım.

Tükenmiş gurbette gençlik çağım.
İnsanım ne çiçek nede yaprağım.
Harabe oldu benim virane bağım.
Bir kendime birde ellere ağlarım.

Annemin ninnilerini bir de kucağı.
Güllere bürünmüştür ovaları dağı
Gülümsüyor güneşe dalları budağı.
Hastayım ben dertlerime ağlarım.

Fehmi.
Babasız anasız ben gurbet ellerde.
Sevdalar güzellikler olsun dillerde.
Hiç işim olmamış benim çöllerde.
Ömrümden geçen yıllara ağlarım.