Baktıkça Hayıra Yoramıyorum

Sen gidince yar dar geldi buralar,
Ne yapsam ne etsem duramıyorum.
Senin olmadığın yerde hayırsız,
Sensiz tek bir hayal kuramıyorum.

Aklımı aldın da eyledin deli,
Kimlere sorayım, bilmem ki seni?
Hele ilk kez elim tuttuğun yeri,
Baktıkça hayıra yoramıyorum.

Gece çöker, sızım artar derinden,
Yürek sarsılır da kopar yerinden.
Şu garip gönlümün ah u zarından,
Bir çıkış yolunu bulamıyorum.

Dile gelse şu içtiğim masalar,
Kadehleri avucumda kırsalar.
Kapanır mı açtığın bu yaralar,
Sarmaya bir tabip aramıyorum.

Hasretin yükünü yükledim cana,
Gurbet mesken oldu, dert oldu bana.
Derdimi haykırsam sığmaz cihana,
Yaramı kendim de saramıyorum.

Gönül sarayımı eyledin viran,
Bulunmaz halimi bir gelip soran.
Zaman mı durdu ki yoksa şu devran?
Sensiz bir saniye duramıyorum.

Feryadım yükselir, duymaz feryadım,
Dilimden düşmüyor o gizli adın.
Zehir oldu bana ağzımın tadı,
Dünyanın zevkine varamıyorum.

Resmine baksam da teselli vermez,
Bu derin sızıyı hiç kimse bilmez.
Gözümün yaşları kurudu, dinmez,
Ağlasam yaşımı silemiyorum.

Baharlar kış oldu, yazlarım kara,
Kapanmak bilmiyor açtığın yara.
Düşürdün sen beni onulmaz zara,
Kaderin ağını kıramıyorum.

Yollar uzar gider, bitmez bu çile,
Derdini anlattım esen o yele.
Düşürdün aşkınla dilden dillere,
Şu garip hâlimi söyleyemiyorum.

Gündüzüm karanlık, gecem uykusuz,
Yüreğim çöl gibi, kalmışım susuz.
Bıraktın sen beni böyle çaresiz,
Kendime bir hesap soramıyorum.

Kalemsiz Şair’im, soldu güllerim,
Mızrabım kırıldı, sustu tellerim.
Adını anıyor her gün dillerim,
Senden gayrı sözüm diyemiyorum.