Bakışların Yalan Söylemez

Bakışların Yalan Söylemez

Adını bilmeden tanıdım seni,
Çünkü bazı insanlar kalbe önceden Yazılırmış dudakların hiç bir şey,
Dedi bana ama gözlerin bir çığlık Gibi yankılandı içimde ve artık,
Sakladığın acıyı inkar edemedim

Yanıma geldiğinde mesafemiz bir, Nefes kadardı sözlerin sıradandı,
Herkes gibiydin işte görünürde,
Ama ben sıradan olanı değil artık,
Gözlerinin derininde kırılan çocuğu Gördüm ve o an seni sevdim en,
Yaralı yerinden

Gece uzadı artık yıldızlar bile, Yoruldu bizi izlemekten
Sen geçmişini anlattın kesik yarım,
Eksik bıraktığın her cümleyi Tamamladı gözlerin ben,
Dinlemedim aslında söylediklerini,
Ben senden kaçan ama seni, Tekrar yerinde bulanım

Bir an geldi sustun işte en çok,
O an konuştun bana çünkü insan,
Susunca saklanamaz gözlerinde,
Gitmek istedi ve sen kaldın kalmak İstedin gittin işte en büyük yalanın,
Buydu

Şimdi aradan uzun bir zaman geçti Şehir aynı şehir ama ben artık,
O eski ben değilim çünkü birinin,
Gözlerinde kaybolan birdaha,
Kendini tam bulamazmış onuda, Öğrendim aslında ve hala Biliyorum bakışların yalan,
Söylemez İnsan en çok kendine, Yalan söylermiş.....

Yazar Murat Şair