bakarsın ruhun incelmişse de yüreğin olmuş katran karası
gözlerini ve ruhunu bırakıp da gittiğin şehir
dönerde bir gün seni ister
bir yöre türküsünün eşsiz sesinde
ortasından geçerken deli dolu bir nehir
dinlersin yüreğin titreyip gözlerin dalarak
hem dinler hem de ağlarsın, gönlünden bir şeyler salarak...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta