Bak, zaman geçiyor, su gibi akıyor,
Kalbini kırmayın, sevgi hep yakıyor.
Hayat kısa, bir nefes kadar değerli,
Ölüm var, her anı kıymetli, çok özel ki.
Küs gitmeyin, kırgınlığa son verin,
Bir gülüş yeter, karanlıkları geçirin.
Her anın tadını çıkarın, dostluklar sarın,
Sevgiyle dolsun kalp, kalp yaralarınızı arın.
Bazen zor olur, kelimeler yetersiz,
Ama bazen bir gülümseme, en güzel hevesiz.
Unutmayın, hayat geçici, dakikalar sayılı,
Sevgi bir ağaçtır, kökleri derin, meyveli.
Zaman geçiyor ve her şey bir an,
Bırakın dargınlıklar, sevgi hep kazanan.
Kalbinizi besleyin, aşkı çoğaltın,
Birlikte yaşamanın güzelliğini paylaşın.
Kayıt Tarihi : 27.12.2025 17:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bir adam vardı; zamanın nasıl aktığını çok geç fark etmişti. Bir sabah aynaya baktığında yılların su gibi geçtiğini, kalbinde biriken kırgınlıkların ise onu ağırlaştırdığını gördü. Geçmişte söylenmeyen sözler vardı, uzatılan ama tutulmayan eller… “Kırgın gidersem ne olur?” diye düşündü bir an. Sonra ölüm geldi aklına; sessiz, habersiz ve geri dönüşsüz. İşte o an anladı: Hayat, bir nefeslikti. Küs kalmak lükstü, sevgi ise hayatta kalmanın tek yolu. Bir gülüşün bir gecelik karanlığı dağıtabildiğini gördü. Bir “nasılsın?”ın yılların yükünü hafiflettiğini… Zor anlar bitmeyecekti belki, kelimeler her zaman yetmeyecekti. Ama bazen samimi bir tebessüm en büyük cümleden daha güçlüydü. Dostlukları suladı, sevgiyi çoğalttı, kalbindeki yaraları affetmekle temizledi. Artık biliyordu: Zaman durmaz, hayat beklemez. Kazanan hep sevgi olur ve geriye yalnızca kırmadıkların kalır. Bu yüzden herkese aynı şeyi fısıldadı: “Küs gitmeyin… Kalbinizi besleyin. Çünkü bu dünyadan yanınıza alacağınız tek şey sevgidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!