Sessizdi konuşmazdı, kaşlarını çatardı boş yere sebepsiz,
Asiydi ama masmavi düşleri vardı, sakladığı tarih kitapların her sayfasında.
Hissederdik, içinde bitip tükenmeyen yangın bitiriyordu onu,
Elden bir şey gelmiyordu anlatmıyordu, belki de anlatacağı şey için zaman kolluyordu…
Yatamıyordu geceleri, elleri pencerenin kolunda seyrediyordu sokakları,
Her ekip sirenin de eğiliyordu sanki koca bir ülke ölüm fermanını imzalamıştı.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Tebrikler.....Tebrikler dost. Bahtiyar HOZATLI...Kamil Kemal..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta