Bahtinur Cano Şiirleri - Şair Bahtinur Cano

İnsan,
Ne acısının sahibi olur
Ne de uğruna dövüştüklerinin.
Aslında anlatır şair,
Tutar çetelesini bir bir.
Doğum der güldürür, ölüm der ağlatır.

Her şeyi ölçüp tartar, akıl verirsin
kendi aklını tartsan, neyi bilirsin?
gözün ile gördüğün, bir inci ise
kabuğu süs mü ettin, göz perdesine.

İnsanların birbirinden farklı olmasının nedeni birbirleriyle kaynaşması, yeni bilgiler öğrenmesi içinken, insanların bu farklılıklarını üstünlük görme haline dönüştürmesi nedeniyle ne kendilerini ne de insanı anlayabiliyor.
Savaşlara bir ideoloji maskesi giydirilir ama esas çıkma nedeni ırkını üstün görme kibri ve sömürme politikasıdır.
Evet önyargılar ötekileştirir.

Ne atabilirim uzağıma
Ne de koyabilirim yamacıma
Ne tutmak isterim ellerini
Ne de bakabilirim gözlerine
Razı ol diyemem kalbime
İşte bir şekilde

Kelebeğin ömrü kadar
Olsa da sevmek
Bir ömrü gülistan etmeye
Yeterdi.
Ağır gelir bir şaire

Her günahın
Bir hafifletici sebebi olmuştur hep
Ardına saklanan yalanlarla.
İstavroz çıkarma saatleri
Ya da

Bana lazım gelen, ahlakı halindir.
Virdinle kandırman, sende ki illettir.
Yalana beyni aç, doğruya aklı yok
Oysa halk çay içer, şarabı eksiktir.

---- Önce açlık ve sefalet içinde bırakın sonra bir ekmek ve biraz aş verin. Köleniz olmak için birbirleriyle dövüştüklerini göreceksiniz.
------Açlık ve sefalet görmüş topluluklar, zengin olmayı değil, zenginin yanında köle olmayı tercih ederler.
--------Ne kadar öğrenirsen öğren, hangi bilginin kapısını çalarsan çal. Kendine yöneltemediğin bilgi boşlukta kalır.
--------İnsanların birbirine bağlılığı menfaatleri ölçüsü dahilindedir. Mevki, para, itibar bunlara tutsak olmayanını görmedim.
-------Güçlülerin, zayıfları eziyor olmasının suçlusu sadece güçlüler değildir. Onları güç olarak kabul eden zayıflardır.
--------Sadece kendi çocuklarını seven insanlar acı kendi çocuğuna gelene kadar acının ne demek olduğunu anlamayacaktır.

------Ressam bile gözlerdeki güzellikten ziyade, bakışındaki duygularına odaklanırken, şair ise, uğruna dağı taşı delmekten bahsettiği gözlerin sadece güzelliğinde ya da nefsine hoş gelen duygularında kalıyor olması ne hazindir.
Bir kadın için bir şairin sevgisini kazanması en büyük zulümdür.

Türk dediğin eğilmez, peşkeş çekmez kanını.
İt olup zalim öven, ne bilsin ulumayı.