Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Sevdası beni mecbur etti
İnsanını ben mi yarattım
Çocukluğum da bana yetti
Alaca’yı ben mi daralttım

Ne anam kaldı nede babam

Kırılıp darılmak, bahane değil
Türküm diyen kişi, acep Türk müsün
Sevmek ve sevilmek, hiç care değil
Çareyi atanlar, bölücümüsün

Çalınan her kapı, açılmış olsa

Yapılan doğrunun, bedeli vardır
Bir gün dönüp gelir, bedel ödersin
Sevdanın ve aşkın, tek yolu ardır
Göğsünde ateşi, yakıp ödersin

Almışsın sevdayı, yükün ağırmı

Davamın adına,leke getirtmem
Gece gökyüzüne,yıldız ekildi
Fitneyi fesatı,akla getirtmem
Özleyen bedene,ülkü dikildi

Padişah atamdır,engel olamam

Sevda çeken bu ömrümde ağlarım
Gönül koymuş yürekleri dağlarım
Yarsiz bu alemde,biten bağlarım
Umuduma hakikatı koysana
Bahattin Tonbul
27.5.2012

Aşk çaresiz bir yürektir
Sevip sevilen gönüllerde
Ayrılık bir nefesdir
Yada birses yankı yapar karşı dağların
Eteğinde
İşte o anda

Batmış bir geminin,güvertesinde
Esen yeli tutmak,gerçek imkansız
Seven aşıkların,mertebesinde
Çölde yürümekte,yalnız imkansız

Şafağın ayazı,nasıl yakıyor

Ben istemem denli densiz yatmayı
Kim ister ki acep yarden ayrı bakmayı
Özleyince sevdiğine hasret yapmayı
Kim istemez ki
Onunla koyun koyuna yatmayı
Bilmeyenlerse şaşırıyordu

Yaralara bakarak,yağmur yağacak elbet
Umudumun altında, yare kavuşmak varken
Gönüllerde akarak,sevda doğacak elbet
Aşkım yeşeren kalpde,gözyaşı kan akarken

Dillerinde sedası,bitmez tükenmez artık

Evet ben aşığım,bi yanım sevgi
Diğer yanım ateş,umudum belli
Candan ve neşeli,kararsız sevgi
Ne görmek istersen,haketmiş deli

Sevda iki yüzlü,bir yanı soğuk