Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Dağlarında yeli, yüzünde beni
Unutmadım seni,sevgi fidanım
Kalbimdeki izin,duruyor yeni
Acını silmedim,dönsen figanım

Canımdan yakındın,beni severdin

Adını baban koydu,soyadında da bendim
Yüreğimi kim oydu,hissedince titrerdim
Ruhumu benden aldın,bedenimdeki sendin
Acın durur hala yar,mazinde kilitlendim
Bahattin Tonbul
29.8.2011

Yüz vermeden o yar hep güler
Gönülden aşan yürekteler
Kokun sarmışsa tüm bedeni
Acı hasret özlemi diler
Bahattin Tonbul
27.5.2012

Yarim diye diye, dillerin dönmez
Sevdiğim güzelin,ateşi sönmez
Yarası kalbimde,sevdası dinmez
Acılarım onsuz, gönülden inmez

Nilgün diye diye, içerim yanar

Ben yalnızım bu evde
Yalnızken yemek yemek
Yarsiz dünyayı sevde
Hasret olsun o emek

Canı canan bilecek

Baharın son yazında
Karakışın ayazında
Ankara’nın beyazında
Unuturum sanma Atam

Ankara’da Kızılay’da

Metre kareye milyonlarca,mermilerin
Düştüğü yerdi hakikattı Çanakkale
Su gibi akan,kanlarında,ölümlerin
Yaşandığı tek,tek mezardı Çanakkale

Ölüme hazır,gömülmeye,koşanlardı

Karanlık bir gecenin,sensiz olan sabahı
Özleyerek uyandım,çok zor geliyor bana
Ne olursun kapında,köle olmuş bu ahı
Öldür bendeki beni,acı veriyor sana

Zaman büktü belimi,tutmaz artık el ayak

Aslan yeğenim bak tutuşmuş paçalar
Sönmüyor artık
Tıpkı sende yanmışsın
Benim gibi
Sevipde sönmeye
Vaz geçince ölmeye

Sevdin mi istemeden,eriyince gidersin
Ayrılığın özlemi,yakıp yıktığı gibi
Yari orda görmezsen,acıları dikersin
Karanlıkta ışıyan,sanki bir sevda gibi

Ölüm ayırttı bizi,bir araya gelmez ki