Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Sevda çeken ömre, dilek koyayım
Senin için yanar, hergün ağlarım
Karanlık geceyi, nasıl boyayım
Umudum cennetti, yeşil bağlarım

Dağların üstün de, güneş doğarken

Babacığım benden, habersiz gittin
Hergün yokluğunda, acı vermişin
Farkına varmadan, aniden yittin
Aldığım nefese, sevda sermişin

Sensizliğimi de, nasıl anlatsam

Dertlerimiz sıcak, yüreğim sende
Esen rüzgarlarda, umudum sensin
Giderken dünyada, yüzünde bende
Ufkuma doğarken, babam esensin

Bir umut dolardı, nefes alırdım

Koskoca yarım asırı bıraktım sensiz arkamda
Neler geldi neler geçti,bitmez bu yalan dünyada
Kimi zaman da ağlardı,gülerken en son markamda
Unutmadılar sustular,babamdı kalan dünyada

Çığlık attı bilinmedi,o hayata sitem etti

Geçmedi acın mı, alıştım dersin
Sen öyle san o hiç, gitmez bedende
Sevda yarası mı, hakikat ersin
Ruhunu kaplamış, toprak gidende

En zordu onunla, geçmiş yıllarım

Babaya hizmet etmek, engüzel huyumuzdur
Her seferinde baba, bizi uzakta bulur
İlkin hep o öksürür, ak saçlar soyumuzdur
Babamız hayattayken, hep karşımızda olur

Gözaltları şişince, gözyaşları çok kurur

Dile
Ne dilersen dile sen
Verir elbet istersen
İşte hakikat dersen
Karşılıksız seversen
Buna gönül verirsen

İlişkiyi tutan,aşka saygıdır
Hakkı inkar eden,insan kafirdir
Sevgi yaşayanda, doğan kaygıdır
Saygı yitincede,aşk misafirdir

Sevenden beklenen,gelmezse üzer

Sevdiğini kaybetmeyen
Anlayamaz bel ki beni
Gönülleri seyretmeyen
Tanıyamaz aşkı seni

Hayatının son deminde

Rüyalarda gördüm,ağlar dururum
Ölümü yok eden,sevenim de var
Azraile karşı, bitmiş gururum
Aşkı yaşatmaya,fermanın mı var

Gönlümdeki yara,sensiz söküldü