Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Sevda ile tutan, müthiş elleri
Bütün sokaklarda, koklamalıyız
Özlemin içinde, tatlı dilleri
Yılmadan korkmadan, saklamalıyız

Ağlatma gideni, al bas koynuna

Sevdası yüreğinde
Aşkı da direğinde
Kırılmaz bileğinde
Bu bedenin parçası

Yaratanım sen bilin

Sen kaybolunca bu alemden
Gök kubbe yıkıldı,sanki üzerime
İşte tam o ara dünyam karardı
Nefes alamadım o an yeryüzünde

Karanlıklar bile sensiz bana

Hayat bir rüyaymış,ölene kadar
Ölenler toprakmış,kalkana kadar
Yapılan günahlar,bitene kadar
Ruhlar alemin de,acelen mi var

Umudun kalmışsa,sende seversin

Sarılmak istiyorum,sımsıkı sarılmak
Kollarımın arasına alıp
Seni boğarcasına sıkmak istiyorum
Aynı anda sıkarkende,koklamak istiyorum
Yakar bu özlem tüm bedenimi
Özlüyorum ben o sade güzelimi

Kalbim kırık
Gönlüm yaralı sensizliğe mahkumum
Herşeyi parçalar böler
Seven yüreğim
Toplar ayrıştırır ruhumu sensiz meleğim
Söyle,söyle ki hayalimi kırmasınlar

Konacak toprağa, senin bedenin
Allah’ın lütfudur yarden ayrılık
Yere gömülünce uçup gidersin
Dünyadan yokolmaz, ruhta farklılık
Bahattin Tonbul
21.5.2013

Ben o yarin için aldım
Yüreğine sevda saldım
O gidince darda kaldım
O insanın ruhu korur

Dilden dile söyler durur

Kaybettiğim yare,şiirler yazdım
Oda beni ansız,koyup terk etti
Onun sevdasını,tenime kazdım
İçimdeki ateş,ruhuma yetti

Her şiirimde ondan bahsettim

Ben mi uzaktayım, zaman bitecek
Yalnızlığım alev, sensiz geçecek
Geceler karanlık, umut yitecek
Çık gel artık bana, ruhum göçecek

Sen gidince burda, üşümek vardı