Bir karınca yuvasıydı
Kumlukta çer çöp demeden
Soğuk yağmur damlaları düşerken dereye tepeye toprağa
Biraz çavdar biraz yulaf belki giden yıllarla bir avuç buydaya,
Yaz güz delisine, kavruk gevreğine, düz kontak çarşı boşaltıp donatarak,
Kavruk gevreğine, taptazecikten göverip yeşeren
Taç yapraklarında yağmur damlaları düşüp demlenirken
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta