Baharın Ta Kendisi Şiiri - Öznur Tali

Baharın Ta Kendisi
Gölgesi yorgun o bahçeden çık artık...
Rengi solmuş bir hatıraya, değmez bu emek.
Senin yolun, toprağın altındaki sızı değil;
Güneşe ilk kez "merhaba" diyen, bir çiçeği sevmek.
Elde kalan bir avuç kuruluksa eğer,
Rüzgara bırak ki; savrulsun o dertler.
Gönlün, taze bir yağmurun peşine düşmeli...
Çünkü kurumuş gülde, ne koku kalır ne seher.
Gül kokusu sandığın, nefesinde saklı bir hazanmış;
Ruhundaki bu sevda... Hem kıblen, hem de en büyük yalanmış.
Sen o kadar değerlisin ki, ama bunun farkında değilsin;
Senin en büyük gücün, duygu dolu sözlerin,
Hele de o buğulu sesin...
Artık kendi şarkını söyleme vaktidir;
Bırak o eski bahçe yerinde kalsın.
Sen... Baharın ta kendisisin.
              
22 01 2026