Bahar solukları Şiiri - Bekir Şahin 2

Sabaha kadar kıvransa da yatağım
Üşüse de pencerem
Ve ben
Duvarda sönmeye yüz tutmuş gece lambası gibi
Bütün bütün kaybetsem de heyecanımı
Karın, tipinin yolları kapatmasına rağmen
Bohçamdaki el değmemiş ümit tohumlarıyla
Gözlerim ufukta
Hep bahar soluklayacağım

Ateş henüz sönmedi
Anlamasa da yakınımdaki uzaklar
Cılız da olsa
Birkaç közüm daha var
Biliyorum
Bir yağmur yağacak çöllerime
Bir gemi yanaşacak sahillerime

Yine bir hayal kurmaya cesaret ettim:
işte... Kendimi yakınlarında bir yerde konumlandırdım
Bir derenin kenarında
Bir asmanın altında
Bir üzüm hasadında
Eteğinde, ayaklarının dibinde…

Hatalarım diz boyu
Tövbem bir ömür boyu
Avuç içlerime yansıyor gözlerin
Eğer sen
Lütfunla, kereminle, ikramınla bir yücelik yapıp
Yaslamazsan başını omzuma
İncecik ellerinle dokunmazsan yanağıma
Kuşları, kuzularıyla bu orman kül olana kadar cayır cayır yanacak !
Bilemiyorum sensizliğe yüreğim ne kadar dayanacak...