bazı şeyler birden bire oldu
birdenbire dalgalanıp nile yansıdı gölgem
birden bire büyüdü bir çöl gülü vahamda
kalbimin suları karşısında yüzme bilmem ben
tüm kınadığım sevdalar demir atar limana
üzerimden geçer atlar ve insanlar
Güneş ışığından bir sığınaktır gözlerin,
daracık dünyamın geniş odası…
Ellerin mimarıdır kıpırdadığım baharlı duyguların.
Kâkülümün altında çiçeklenir şefkatli dudakların.
Sevgilinin kırık gam penceresi
Yalnız yürüdüğüm hüzünlerin sol cebi
Dirençli bir hayal kırıklığı mücadelesi
Gecelerden gündüze doğru gözyaşı çekilmesi
Zelzele değil, kalbin bir insandan silkelenişi
sabırlarını yazgısına aşılayan kadınlar
iyi bilirler yalnızlığın kalabalıktan yaratıldığını
kandilsiz gecelerde uğrun uğrun Allah’la konuşmayı
kıvranırlar rüyaların hududunda
kimse bilmez içtikleri zehir mi şarap mı?
bir karıncanın ayak izlerine dolandı dünya
Susuz bir sancıya yürüdü dağlar
yüreğini alevle yıkayan bir kadın binlerce kadın doğurdu
gönül sağrısında
Bir leylek sonsuz gün uyudu siyahın eşiğinde
günebakan güneşi aradı çıngılar arasında
ve sessizce yenildim
sevinç biriktirdim zafer göğünde
ağlayarak yürüdüm gözlerimden zuhur eden yolları
-
Nursena Tokgöz
Tüm YorumlarMükemmel.. insan huzur buluyor..