Anladım tek değilmişsin!
Rüya bu belki yaşadığım.
Güneşlerin en ışıltılısı ve en sıcağıydı gördüğüm
Ben ve gözlerimi kamaştıran gözlerin,
Gerçek olamayacak kadar güzel.
Ey Salih!
Bundan önce sadece koca bir sessizlikten ibarettin.
Dağ eteğinde bir tarla,
Buğday mı bu gördüğüm?
Rüzgar mı bu süzülen, kim?
Sen ve buğday rengi tenin
Gözlerin kahvelerin en güzeli,
Hayat misali,,,
Melikem, gözlerinin hapsindeyim.
Kim değiştirdi beni?
Ne değiştirdi?
Sessizliğimin güzeli
Baharım, güneşim, ay ışığım, yıldızım.
Ben sessizsem herşey güzel
Ben artık susmaya karar verdim..
Kayıt Tarihi : 8.8.2010 12:12:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Ahmet Mansuri](https://www.antoloji.com/i/siir/2010/08/08/bahar-373.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!