şimdi yeniden kan geziyo damarlarımda..
susuz kalmış dudaklarım çatlamaktan bıkmış..
soğuk artık okadarda koymuyo bana..
üzerimdeki toprağa alışmışım bikere..
karanlık üşütmüyo artık, farkındamısın..
yokluğunla binlerce ölümü yaşamıştım ya.
şimdi bu dünya korkutamıyo beni..
öyle büyütmüşümki aşkımı içimde..
gören bana tapınma telaşında..
yokluğun ve imkansızın tanrısı içimde..
dönüşünün bi anlamı yok artık.
ruhlar geliyo her gece yatağıma..
binlerce lanet fısıldanırken kulağıma..
bu yatakta yerin yok artık..
vazgeç bu kara laneti bana sunmaktan..
ruhuma dokunmaya hakkın yok artık..
Kayıt Tarihi : 16.1.2006 18:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!