BAHANE
Dal yorulmuştu yapraktan, bahaneydi sonbahar,
Ayrılığın yükünü mevsimlere yükledik.
Oysa içten içe kopan her şey
Çoktan vazgeçmişti köklerinden gizledik.
Rüzgâr değildi düşüren, yorgundu dalın hatırı,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta